piątek, 10 lipca 2015

ODSZKODOWANIE ZA BŁĄD MEDYCZNY W TRAKCIE CIĄŻY I PRZY PORODZIE


Za błąd medyczny uważa się w szczególności zawinione postępowanie (działanie lub zaniechanie) lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika medycznego, farmaceuty lub osoby wykonującej inny zawód medyczny, sprzeczne z zasadami wiedzy i nauki medycznej, powodujące zarazem szkodę pacjenta (zakażenie, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub śmierć).

Aby błąd medyczny rodził konsekwencje prawne w postaci konieczności wypłaty odszkodowania osobie poszkodowanej, muszą zaistnieć następujące elementy:
  1. Postępowanie (działanie lub zaniechanie) osoby odpowiedzialnej musi być niezgodne z powszechnie uznanymi zasadami wiedzy medycznej, co oznacza, że osobie tej można przypisać winę umyślną lub nieumyślną (lekkomyślność, niedbalstwo);
  2. Skutkiem tego postępowania musi być szkoda pacjenta w postaci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, innego naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia albo też śmierci;
  3. Musi zaistnieć związek przyczynowy pomiędzy działaniem osoby odpowiedzialnej, a skutkiem w postaci szkody pacjenta;


ODSZKODOWANIE ZA BŁĄD MEDYCZNY PRZY PORODZIE



Odszkodowanie za błąd przy porodzie
Wśród błędów medycznych bardzo częste są błędy i zaniedbania związane z przebiegiem ciąży i porodu. Błędy te są szczególnie niebezpieczne, gdyż zwykle niosą za sobą bardzo poważne konsekwencje, również w postaci trwałego kalectwa lub śmierci poszkodowanego - matki lub dziecka.

Przyczyny błędów medycznych związanych z przebiegiem ciąży i porodu mogą być bardzo różne. Błędy te wynikają najczęściej ze złego rozpoznania stanu zdrowia matki lub płodu, stosowania przestarzałego sprzętu, albo też postawienia złej diagnozy i niezastosowania odpowiednich badań oraz odpowiedniego sposobu leczenia.



PRZYCZYNY BŁĘDÓW MEDYCZNYCH W TRAKCIE CIĄŻY I PRZY PORODZIE


Do głównych przyczyn błędów okołoporodowych należą:

  • brak monitoringu stanu zdrowia płodu i matki przed porodem i w jego trakcie; 
  • nierozpoznanie wad rozwojowych płodu i niepodjęcie stosownego leczenia;
  • opóźnienie wykonania lub niewykonanie cesarskiego cięcia pomimo ewidentnych wskazań medycznych. 

Skutkami takich błędów mogą być urazy okołoporodowe dziecka (niedotlenienie i związane z tym porażenie mózgowe, złamania i inne urazy kończyn, zmiany neurologiczne), urazy okołoporodowe matki (złamania, krwotoki, uszkodzenia dróg moczowych) lub też w najgorszych okolicznościach nawet śmierć matki lub dziecka. 

RODZAJE ROSZCZEŃ ODSZKODOWAWCZYCH


W przypadku, gdy na skutek błędu medycznego w trakcie ciąży lub porodu dojdzie do powstania szkody, osoba poszkodowana (matka lub dziecko) lub też osoby najbliższe w razie śmierci poszkodowanego, mogą dochodzić roszczeń odszkodowawczych wynikających z art. 444 oraz 445 Kodeksu Cywilnego. W imieniu małoletniego uprawnieni do dochodzenia roszczeń są jego rodzice lub opiekunowie prawni. Roszczenia odszkodowawcze za błąd medyczny obejmują rekompensatę wszelkich szkód poniesionych w związku z nieprawidłowo udzielonymi świadczeniami medycznymi. W szczególności można żądać:

  • zadośćuczynienia za doznaną krzywdę - jest to świadczenie jednorazowe, a jego wysokość jest zależna od okoliczności konkretnej sprawy. Służy ono zrekompensowaniu krzywdy, cierpienia i bólu, zaistniałych na skutek błędu medycznego;
  • odszkodowania - rekompensuje ono rzeczywiste straty poniesione przez poszkodowanego wskutek błędu medycznego - koszty zakupu leków, wizyt lekarskich oraz odpłatnie wykonanych badań, koszty odpłatnej rehabilitacji, koszty dojazdów na konsultacje i rehabilitacje, koszty przystosowania mieszkania do potrzeb poszkodowanego itp.;
  • zapłaty z góry sumy potrzebnej na koszty leczenia - przy tym świadczeniu wystarczy wykazać, że istnieje medycznie usprawiedliwiona potrzeba zakupu określonego sprzętu czy przeprowadzenia odpłatnej procedury medycznej; 
  • renty - na zwiększone potrzeby oraz z tytułu utraty widoków na przyszłość. 

W sytuacji, gdy osoba poszkodowana wskutek błędu poniesie śmierć, najbliżsi członkowie rodziny mogą starać się o:
  • zadośćuczynienie za doznaną krzywdę - będące formą jednorazowego świadczenia pieniężnego, mającego na celu złagodzenie cierpień fizycznych i psychicznych najbliższych członków rodziny zmarłego 
  • zwrot kosztów leczenia i pogrzebu.

Kwoty zadośćuczynienia oraz renty ustalane są indywidualnie, biorąc pod uwagę okoliczności konkretnej sprawy, natomiast odszkodowania można dochodzić w wysokości faktycznie poniesionych kosztów. Dlatego też bardzo ważne jest aby gromadzić wszelkie rachunki, faktury oraz paragony za zakup leków, dodatkowe wizyty lekarskie, koszty dojazdu itp.

PROCEDURA DOCHODZENIA ROSZCZEŃ


W razie powzięcia przypuszczenia, iż w trakcie ciąży lub porodu nastąpił błąd w sztuce lekarskiej, bardzo ważne jest, by uzyskać pełną dokumentację medyczną (wyniki wszystkich wykonanych badań, raporty dotyczące zastosowania procedur medycznych, szczegółową dokumentację z pobytu w szpitalu). Wgląd w dokumentację medyczną oraz uzyskanie poświadczonej za zgodność z oryginałem jej pełnej kopii jest prawem, wynikającym z art. 26 i art. 27 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta. Każda placówka medyczna ma zatem obowiązek wydania pacjentowi – na jego pisemny wniosek - pełnej dokumentacji procesu leczenia. Sam wgląd do dokumentację medyczną jest bezpłatny, jednak za sporządzenie kopii, wyciągu lub odpisu należy uiścić stosowną opłatę. Warto również pamiętać, że dokumentację medyczną szpital może udostępnić również upoważnionemu przedstawicielowi ustawowemu lub pełnomocnikowi pacjenta.

Podmiotem zobowiązanym do zapłaty odszkodowania za błąd medyczny w trakcie trwania ciąży lub porodu jest co do zasady osoba, która dopuściła się błędu medycznego. Zazwyczaj będzie to lekarz prowadzący. Jeżeli jednak taka osoba zatrudniona jest w placówce służby zdrowia, lub też błąd medyczny jest wynikiem postępowania większej liczby pracowników takiej placówki, odpowiedzialność cywilna przechodzi na podmiot prowadzący tą placówkę (szpital, przychodnię), i to od niego należy dochodzić stosownej rekompensaty. Jeżeli lekarz lub szpital posiada polisę ubezpieczeniową OC, wtedy o odszkodowanie można wystąpić bezpośrednio do ubezpieczyciela.

Procedurę dochodzenia roszczeń rozpoczyna się od zgłoszenia szkody szpitalowi lub lekarzowi wraz z wezwaniem do zapłaty zadośćuczynienia i odszkodowania oraz wnioskiem o ewentualne wskazanie ubezpieczyciela. Zgłoszenie szkody początkuje etap polubowny (przed sądowy) postępowania, na którym można dochodzić roszczeń odszkodowawczych na zasadzie ugody zawartej z ubezpieczycielem lub sprawcą szkody. Dochodzi do tego jednak wyjątkowo rzadko, gdyż w zdecydowanej większości przypadków szpitale oraz ubezpieczyciele kwestionują swoją odpowiedzialność za powstałą szkodę, stwierdzając brak podstaw do wypłaty świadczeń.

W razie bezskuteczności postępowania polubownego, osobie poszkodowanej przysługuje prawo skierowania sprawy na drogę sądowego postępowania cywilnego. Poszkodowany co do zasady ponosi koszty wszczęcia takiego postępowania, jeżeli jednak nie jest on w stanie ponieść kosztów bez uszczerbku dla siebie i swojej rodziny, może złożyć wniosek o zwolnienie od kosztów procesu. W trakcie trwania procesu sąd bada, czy w sprawie doszło do błędu medycznego, a jeśli tak, to jaką szkodę na skutek tego błędu poniósł poszkodowany. Postępowanie dowodowe opiera się przede wszystkim na posiadanej dokumentacji medycznej, zeznaniach stron oraz opiniach biegłych sądowych. Prawomocne orzeczenie sądu jest ostateczne dla kwestii roszczeń odszkodowawczych.

W przypadku zdarzeń medycznych, będących następstwem świadczeń zdrowotnych udzielonych w szpitalach po 1 stycznia 2012 r., zamiast wszczynać postępowanie cywilne, poszkodowany może zażądać ustalenia błędu medycznego przed wojewódzkimi komisjami do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych. W przeciwieństwie do postępowania przed sądem, ustawodawca ograniczył tu maksymalną wysokość odszkodowania i zadośćuczynienia z tytułu jednego zdarzenia. Jest to kwota nie większa niż 100 000 zł w przypadku zakażenia, uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia pacjenta oraz nie większa niż 300 000 zł w razie jego śmierci. Nie została ustalona minimalna kwota przyznanych świadczeń, co powoduje, że szpitale, nawet o ile przyjmują swoją odpowiedzialnośc, z reguły proponują pacjentom rażąco niskie kwoty świadczeń. Większość spraw, zwłaszcza tych, w których nastąpiła śmierć lub duży uszczerbek na zdrowiu pacjenta i tak kończy się więc na etapie sądowym.

Niezależnie od postępowania cywilnego lub też postępowania przed wojewódzkimi komisjami do spraw orzekania o zdarzeniach medycznych, osobie poszkodowanej wskutek błędu medycznego przysługuje prawo wniesienia skargi do dyrektora placówki, Rzecznika Praw Pacjenta lub Naczelnej Rady Lekarskiej. Taka skarga może stać się podstawą do wszczęcia postępowania wyjaśniającego lub dyscyplinarnego wobec osoby odpowiedzialnej za błąd. Jeżeli błąd medyczny spowoduje poważniejsze skutki dla zdrowia można również zawiadomić prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 156 lub 157 Kodeksu Karnego. Orzeczenie odpowiedzialności sprawcy szkody, zarówno na drodze dyscyplinarnej, jak i karnej jest bardzo pomocne w dalszym dochodzeniu roszczeń odszkodowawczych. Co równie ważne, postępowania te są wolne od opłat.

TERMINY PRZEDAWNIENIA ROSZCZEŃ ZA BŁĄD PRZY PORODZIE


Roszczenia z tytułu wypadków medycznych, tak jak i inne ulegają przedawnieniu. Terminy przedawnienia reguluje art. 442(1) Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym roszczenie o naprawienie szkody wynikającej z błędu medycznego ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Termin ten nie może być jednak dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Jeżeli jednak szkoda wynika z przestępstwa, termin przedawnienia przedłuża się do dwudziestu lat od momentu popełnienia tego przestępstwa. W sprawach dotyczących błędów medycznych popełnionych wobec osób małoletnich, roszczenia nie mogą przedawnić się wcześniej niż z upływem dwóch lat od daty uzyskania pełnoletności przez poszkodowanego. Dziecko, które poniesie szkodę na skutek błędu przy porodzie może więc żądać roszczeń odszkodowawczych do momentu ukończenia lat 20, nawet jeżeli w sprawie nie doszło do popełnienia przestępstwa.

TRUDNOŚCI DOWODOWE W SPRAWACH O BŁĄD MEDYCZNY PRZY PORODZIE


Sprawy z zakresu błędów medycznych przy porodzie należą do bardzo delikatnej i wrażliwej sfery, zwłaszcza jeżeli osoba poszkodowana poniesie śmierć. Dlatego też proces dochodzenia odszkodowania za takie szkody jest niezwykle złożony. Takie sprawy wymagają zarówno znajomości przepisów prawa, ale również zagadnień z zakresu medycyny. Co więcej, podmioty odpowiedzialne zazwyczaj kwestionują swoją odpowiedzialność za powstanie szkody, co powoduje, że zdecydowana większość takich spraw trafia na drogę sądową. Warto więc skorzystać z pomocy rzetelnego prawnika, którego wiedza i doświadczenie pozwoli skutecznie wywalczyć dla poszkodowanego lub jego rodziny odpowiednią rekompensatę. Takich prawników posiada zespół Kancelarii Effect

Jeżeli uważają Państwo, że w trakcie ciąży lub porodu doszło do błędu medycznego, to na pewno warto się z nami skontaktaktować:
  • telefonicznie, pod numerami (12) 631 14 51 lub 690 454 238,
  • drogą mailową na adres: biuro@kancelaria-effect.pl,
  • poprzez formularz kontaktowy.

Bezpłatnie przeanalizujemy każdą sprawę i ocenimy możliwość dochodzenia roszczeń odszkodowawczych. A jeśli zdecydują się Państwo by skorzystać z naszych usług, to WYWALCZYMY DLA PAŃSTWA  NAJWYŻSZE ODSZKODOWANIE.

Zapraszamy do współpracy.

Kancelaria Effect S.C.

piątek, 19 czerwca 2015

Odszkodowanie za wypadek dziecka w trakcie zabawy i zajęć rekreacyjnych

Ogromnymi krokami zbliżają się wakacje. Dla dzieci jest to okres wypoczynku, ale również zabawy i aktywnego spędzania czasu. Niektóre z nich wyjadą z rodzicami nad morze lub w góry, inne wyjadą na kolonie lub obozy sportowe, inne z kolei wykorzystają wolny czas, korzystając z lokalnych atrakcji.

W okresie letnim prawdziwe oblężenie przeżywają wszelkie atrakcje przygotowane zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych. Począwszy od placów zabaw, sal zabaw i innego rodzaju bawialni, poprzez wesołe miasteczka i lunaparki, na basenach i aquaparkach skończywszy. Wiele dzieci skorzysta też z ofert szkółek letnich, kolonii i obozów, na których będą pod opieką osób trzecich.

W okresie letnim szczególnie ważne jest, aby dbać o bezpieczeństwo dziecka, zapewniając mu ciekawe atrakcje, ale w pewnych i komfortowych warunkach. Niestety, niezależnie od podjętych środków zapobiegawczych, w trakcie zabawy, zajęć sportowych czy rekreacyjnych może dojść do wypadku. Co wtedy ? 

Powszechnie wiadomo, że dziecięce zabawy często niosą za sobą „pamiątki” w postaci siniaków, skaleczeń, czy zadrapań, do których nie przykładamy większej wagi. Gorzej, gdy zdarzy się wypadek  mający dużo poważniejsze konsekwencje dla zdrowia dziecka. A tych niestety w okresie wakacyjnym nie brakuje. Warto w tym miejscu wiedzieć, że za szkodę poniesioną w wypadku dziecka, niezależnie od ewentualnego posiadania polisy NNW, niejednokrotnie można również żądać odszkodowania od sprawcy szkody lub jego ubezpieczyciela. Warunkiem koniecznym dochodzenia odszkodowania za wypadek dziecka jest jednak udowodnienie odpowiedzialności takiego podmiotu za zaistniałe zdarzenie.

W ostatnim czasie media donoszą o licznych, bardzo poważnych wypadkach zaistniałych w obiektach, czy też na urządzeniach przygotowanych głównie dla dzieci. Tytułem przykładu można wspomnieć np. o:
  • wypadku w aquaparku, gdy na zjeżdżalni zamknięto śluzę w trakcie zjazdu i zjeżdżający doznał poważnych obrażeń;
  • wypadku na dmuchanym zamku podczas lokalnego festynu, gdy  zamek się przewrócił i przygniótł bawiące się dziecko;
  • wypadku w sali zabaw, gdzie pękła platforma, powodując upadek uczestników z dużej wysokości.

Co bardzo ważne, wszystkie te wypadki zdarzyły się bez winy poszkodowanych, a ich skutkiem są bardzo poważne obrażenia ciała. Morał z tego taki, że różnego rodzaju wypadki mogą się zdarzyć, także pomimo zachowania wszelkich wymogów bezpieczeństwa i środków ostrożności, zarówno przez dziecko, jak i jego rodziców, a więc bez jakiejkolwiek winy z ich strony. Co więcej, wypadków takich nie można z góry przewidzieć, gdyż korzystając z obiektu lub urządzenia przeznaczonego do aktywnej zabawy, za co zwykle musimy zapłacić, mamy przekonanie, że są one utrzymane w prawidłowym stanie technicznym i całkowicie bezpieczne. Niestety, rzeczywistość czasem okazuje się inna.

Do najczęściej spotykanych przyczyn wypadków dzieci należą:
  • Wadliwy sprzęt/urządzenie (połamane, pęknięte bądź przerwane elementy, wady wynikające z nieprawidłowej konserwacji) - wypadek na placu zabaw;
  • Niezabezpieczone elementy sprzętu/urządzenia (wystające śruby lub inne metalowe elementy, brak innego rodzaju zabezpieczeń) - wypadek w sali zabaw;
  • Nieprawidłowo zamocowany sprzęt/urządzenie (za słabe dokręcenie śrub, brak wymaganych elementów);
  • Brak nadzoru nad dzieckiem ze strony osoby upoważnionej (opiekuna, wychowawcy, instruktora, trenera) - wypadek na kolonii lub obozie sportowym;
  • Niedostateczna ilość ratowników na basenie, kąpielisku lub w aquaparku - wypadek w aquaparku;
  • Niedostosowanie sprzętu/urządzenia do wieku lub umiejętności dziecka (koń niedostosowany do wieku i umiejętności dziecka w szkole jazdy konnej) - wypadek w klubie jeżdzieckim.

Odpowiedzialność sprawcy szkody wynika  przede wszystkim z art. 415 k.c., zgodnie z którym osoba, która ze swojej winy wyrządziła szkodę, obowiązana jest do jej naprawienia (zasada winy). Za szkodę odpowiada więc ten, czyje zachowanie (działanie lub zaniechanie) jest źródłem wypadku i powstania szkody. Wina taka może mieć postać zarówno winy umyślnej, jak i nieumyślnej. Powstanie obowiązku naprawienia szkody uwarunkowane jest łącznym zaistnieniem trzech przesłanek:
  1. Musi zaistnieć szkoda;
  2. Szkoda musi być spowodowana działaniem lub zaniechaniem, z którym ustawa wiąże obowiązek odszkodowawczy;
  3. Musi istnieć związek przyczynowy pomiędzy zaistniałą szkodą a działaniem lub zaniechaniem, z którym wiąże się obowiązek odszkodowawczy.
PRZYKŁAD 1.Dziecko pod opieką rodzica bawiło się w sali zabaw. W trakcie zabawy dziecko weszło do basenu z kulkami, w którym znajdowały się niezabezpieczone ostre elementy. Dziecko zahaczając o wystający ostry element bardzo poważnie skaleczyło sobie rękę.
PRZYKŁAD 2.Nastolatek wyjechał na obóz pływacki dla początkujących. W trakcie nauki na basenie, instruktor pozostawił podopiecznych, uczących się pływać bez opieki. Nastolatek zaczął się topić i wskutek tego, że nie miał mu kto pomóc, utonął.

W obu powyższych przykładach widać spełnienie wszystkich trzech ww. przesłanek:
  1.  Szkoda: Ad. 1 - Poważne skaleczenie, Ad. 2 - Utonięcie;
  2. Działanie lub zaniechanie: Ad. 1 - Zahaczenie o niezabezpieczony element, Ad. 2 - Brak nadzoru;
  3.  Związek przyczynowy pomiędzy szkodą a działaniem lub zaniechaniem: Ad. 1 - Dziecko skaleczyło rękę, zahaczając o niezabezpieczony element, Ad. 2. - Nastolatek utonął wskutek braku nadzoru ze strony instruktora.

Warto w tym miejscu zaznaczyć, że zgodnie z art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. To oznacza, że to na rodzicach lub opiekunach prawnych dziecka – o ile chcą oni wystąpić z roszczeniem o odszkodowanie - spoczywa obowiązek zebrania materiału dowodowego. Zgromadzone w sprawie dowody powinny potwierdzać fakt powstania zdarzenia, jego przyczynę, rozmiar powstałych obrażeń, strat majątkowych oraz ich związek ze szkodą. Najważniejsze dowody, to dokumentacja medyczna, dokumentacja zdjęciowa poszkodowanego i miejsca zdarzenia oraz świadkowie na okoliczność wypadku.

W przypadku zaistnienia wypadku, bardzo ważne jest  gromadzenie na bieżąco całej dokumentacji związanej z leczeniem urazów wynikłych na skutek wypadku. Aby wypłacone świadczenie było adekwatne do poniesionych strat, poszkodowany musi przedstawić pełną informację na temat charakteru i stopnia obrażeń oraz czasu i przebiegu leczenia.

Jeżeli istnieje możliwość wykazania odpowiedzialności podmiotu trzeciego za powstałą szkodę, wówczas zasadne będzie wystąpienie z roszczeniem o odszkodowanie za wypadek dziecka. W przypadku posiadania przez niego ubezpieczenia OC, poszkodowany ma możliwość wystąpienia z roszczeniami odszkodowawczymi bezpośrednio do jego ubezpieczyciela. Od sprawcy szkody lub ubezpieczyciela można dochodzić następujących roszczeń:
  • Zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, którego zadaniem jest zrekompensowanie wszelkich krzywd niematerialnych, takich jak np.: ból, cierpienie fizyczne i psychiczne związane z oszpeceniem ciała;
  • Odszkodowania na pokrycie kosztów poniesionych w związku z uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia;
  • Zwrotu kosztów poniesionych na leczenie obrażeń;
  • Renty z tytułu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy na przyszłość.
W sytuacji, gdy dziecko poszkodowane w wypadku poniesie śmierć, najbliżsi członkowie rodziny mogą ubiegać się o:
  • Zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, będące formą jednorazowego świadczenia pieniężnego, mającego na celu złagodzenie cierpień fizycznych i psychicznych najbliższych członków rodziny zmarłego;
  • Zwrot kosztów leczenia i pogrzebu poszkodowanego, poniesionych przez członków jego rodziny.

Uprawnionymi do dochodzenia roszczeń są rodzice lub opiekunowie prawni w imieniu małoletniego dziecka. Dochodzenie roszczeń jest ograniczone w czasie. Roszczenie osoby małoletniej o naprawienie szkody na osobie nie może się skończyć wcześniej niż z upływem lat dwóch od uzyskania przez nią pełnoletniości. Jeżeli szkoda wynika z przestępstwa, to roszczenie ulega przedawnieniu z upływem lat dwudziestu od dnia popełnienia przestępstwa.

Wypadki z udziałem dzieci należą do bardzo delikatnej i wrażliwej sfery, dlatego też proces dochodzenia odszkodowania za takie wypadki jest niezwykle złożony. Zdecydowana większość takich spraw trafia na drogę sądową, dlatego też warto w tym zakresie skorzystać z pomocy rzetelnego prawnika. Doświadczenie prawników Kancelarii Effect w tym temacie pozwoli skutecznie wywalczyć dla poszkodowanego odpowiednią rekompensatę. Jej wysokość powinna pokryć zarówno koszty i straty, jak i zrekompensować  przeżyte cierpienie.

Jeżeli Państwa dziecko miało wypadek i uważają Państwo, że należy mu się odszkodowanie, lub też nie wiedzą Państwo czy takie odszkodowanie jest należne, to na pewno warto się z nami skontaktaktować:
  • telefonicznie, pod numerami (12) 631 14 51 lub 690 454 238,
  • drogą mailową na adres: biuro@kancelaria-effect.pl,
  • poprzez formularz kontaktowy.
Bezpłatnie przeanalizujemy każdą sprawę i ocenimy możliwość dochodzenia roszczeń odszkodowawczych. A jeśli zdecydują się Państwo by skorzystać z naszych usług, to WYWALCZYMY DLA PAŃSTWA DZIECKA NAJWYŻSZE ODSZKODOWANIE.

Zapraszamy do współpracy.

Kancelaria Effect S.C.

niedziela, 10 maja 2015

Nie tylko NNW za wypadek w szkole


Wypadek w szkole odszkodowanie
wypadek w szkole
Niesłusznie traktowane jako obowiązkowe, ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków (NNW) nie jest jedynym źródłem odszkodowania za wypadek w szkole. Dochodzenie innych roszczeń uwarunkowane jest jednak tym, by do wypadku doszło z winy szkoły. Nauczyciele oraz inni pracownicy szkoły są bowiem zobowiązani do tego, by sprawować nadzór i opiekować się każdym dzieckiem, które zostało im powierzone przez rodziców. Obowiązek opieki i nadzoru nad uczniami dotyczy nie tylko lekcji, ale również przerw oraz zajęć dodatkowych organizowanych przez szkołę, zarówno na jej terenie, jak i poza nią. Do podstawowych obowiązków szkoły należy także zapewnienie właściwego wyposażenia sal oraz obiektów, a także zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pobytu na terenie szkoły.

ODSZKODOWANIE DLA UCZNIA ZA WYPAEK Z WINY SZKOŁY


Jeżeli wskutek zaniedbań, w którymś z wyżej wymienionych aspektów dojdzie do wypadku, to poszkodowany uczeń, niezależnie od ubezpieczenia NNW, może dochodzić następjących roszczeń:

  • jednorazowego odszkodowania na pokrycie kosztów, 
  • renty z tytułu całkowitej lub częściowej utraty zdolności do pracy, 
  • zadośćuczynienia, 
  • zwrotu kosztów leczenia. 

Wysokość takich świadczeń – w przeciwieństwie do ubezpieczenia NNW nie jest ograniczona kwotowo, lecz zależy od rozmiaru szkody. Poszkodowany ma prawo do wyrównania szkody w pełnej wysokości. Ze względu na trudności dowodowe, sprawy z zakresu wypadków w szkole należą jednak do najtrudniejszych spraw odszkodowawczych. Warto więc zaufać w tym zakresie doświadczonym prawnikom Kancelarii Effect.

Więcej na ten temat można przeczytać na naszej stronie internetowej: Kancelaria Effect - Odszkodowanie za wypadek w szkole.

środa, 6 maja 2015

Roszczenie regresowe od sprawcy


OBOWIĄZKOWE UBEZPIECZENIE OC POSIADACZY POJAZDÓW MECHANICZNYCH


Roszczenie regresowe od sprawcy szkody

Głównym celem ubezpieczenia OC pojazdów mechanicznych jest ochrona osób poszkodowanych w wypadkach komunikacyjnych. Ubezpieczenie to chroni jednak również sprawców szkód. W razie bowiem zaistnienia szkody, to zakład ubezpieczeń, a nie sprawca wypadku jest zobowiązany do jej naprawienia. Sprawca wypadku nie jest więc narażony na uszczuplenie majątku, wynikające z konieczności samodzielnego naprawienia szkody.


REGRES DO SPRAWCY SZKODY



W niektórych przypadkach, pomimo ochrony ubezpieczeniowej, sprawca może jednak ponieść finansowe konsekwencje wypadku. Ubezpieczyciel lub Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny może bowiem zwrócić się do sprawcy szkody o zwrot równowartości wypłaconego odszkodowania w przypadku, gdy szkoda spowodowana została na skutek ewidentnego błędu lub zaniedbania. Przysługujące zakładowi ubezpieczeń lub UFG roszczenie zwrotne powstaje, gdy kierujący:
  • wyrządził szkodę umyślnie lub w stanie po użyciu alkoholu albo środków odurzających, substancji psychotropowych lub innych środków o podobnym charakterze;
  • wszedł w posiadanie pojazdu wskutek popełnienia przestępstwa;
  • nie posiadał wymaganych uprawnień do kierowania pojazdem mechanicznym (z wyjątkiem stanu wyższej konieczności - ratowanie życia ludzkiego, mienia albo pościg za przestępcą);
  • nie posiadał w chwili wypadku ważnego ubezpieczenia OC.

Warto podkreślić, że dochodzenie roszczeń regresowych - zgodnie z art. 3 ustawy o działalności ubezpieczeniowej - należy do ustawowych czynności zakładów ubezpieczeń. Jeżeli zatem ubezpieczyciel ma takie roszczenie względem sprawcy, to z całą pewnością z niego skorzysta.